روایت40: هر جا حديث حسن تو تقرير مي كنند ... آيات رحمت است كه تفسير مي كنند/ فروغي بسطامي

به بهانه سالروز خوبي كه ... داستانش بماند! بي مقدمه بخوانيد :

 

سوره ص

 

 

هَذَا ذِكْرٌ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ  ﴾۴۹﴿

 

اين [ سرگذشت ها ] يادآورى و پند است

و بى ترديد براى پرهيزكاران بازگشت گاه نيكويى خواهد بود .

 

 

 جَنَّاتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْأَبْوَابُ﴾۵۰﴿

 

  بهشت هاى جاويدانى كه درهايش را به روى آنان گشوده اند...

 

 

مُتَّكِئِينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ ﴾۵۱﴿

 

در حاليكه در آنجا بر تخت ها تكيه ميزنند

و ميوه هاى فراوان و نوشيدنى دلخواهشان را مي طلبند .

 

 

وَعِندَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ ﴾۵۲﴿

 

و نزد آنان زنانى است كه فقط به شوهرانشان عشق مي ورزند 

و با شوهرانشان هم سن و سال اند

 

 

 

 هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ﴾۵۳﴿

 

 اين است آنچه شما را براى روز حساب وعده مي  دادند

 

إِنَّ هَذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِن نَّفَادٍ﴾۵۴﴿

 

اين بى ترديد عطاى ماست كه براى آن پايانى نيست.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پلک می زنی

درهای بهشت

باز و بسته می شود.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

روايت 39 : تو حلقه بر در راز قضا نداني زد ... مگر كه ره به حريم رضا تواني يافت/ شهريار

سوره توبه - آیه 109

أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ

عَلَى تَقْوَى مِنَ اللّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ

 أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ

عَلَىَ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ ؟

 

آيا كسى كه بنياد [ امورش ] را

بر پايه تقواى الهى و رضاى او نهاده بهتر است

يا كسى كه بنياد [ امورش ] را

بر لب پرتگاهى سست و فروريختنى نهاده ؟ !

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

كبوترها

نوك مي زنند گنبد رضاي او را

دانه دانه تا ملاقات خدا!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

روايت 38 : سفر دراز نباشد به پاي طالب دوست...كه خار دشت محبت گلست و ريحانست/سعدي

آمده ام پيش پيش به اداي نذر پنج شنبه كه شايد سفر نگذارد به روزش كنم. گفت سعدي صبر ده يا سيم و زر ده يا گريز...عشق را يا مال بايد يا صبوري يا سفر! حاليا نه توانگر بودم نه صبور ، سفر كردم كه بگويم عاشقم! به زبان بي زباني !! روايت هاي نو را دوست تر دارد. گفته بود؟

وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ

 فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ

وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ

وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ﴿149﴾

از هر جا [ براى سفر يا كار ديگر ] بيرون شدى ،

 رويت را [ در حال اقامه نماز ] به سوى مسجد الحرام بگردان .

 بدون ترديد اين فرمان از نزد پروردگارت درست وحق است

و خدا از آنچه انجام مي  دهيد ، بى خبر نيست .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سفر يعني

من به ياد تو هستم

اگر چه دورادور!!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

روايت 37 : بدين خوبي و زيبايي ، تو از هر در كه بازآيي ... دري باشد كه از رحمت ، به روي خلق بگشايي/سع

آیه اش را فرستادی و خواستم برایت بنویسم آری نازنین ، رحمت کردن هم حتی گریه دارد اگر او بر خودش واجب کرده باشد!! به قول عزیزی شاید « عصر دل انگیز مسجد جمکران » که ندیدمش تا حالا ، وقت نابی باشد برای آنکه بنشینم و بی خیال هر خواسته ی دیگر ، تنها و تنها از سر بزرگواری او ، به پای چشم حلقه هایی از سر دوست داشتنش ، عشق ورزیدنش ، خواستنش و ... بنشانم.

قُل : لِّمَن مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ

 قُل : لِلّهِ

 كَتَبَ عَلَى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ ﴿12﴾

بگو : مالكيّت و فرمانروايى آنچه در آسمان ها و زمين است در سيطره كيست ؟

 بگو : در سيطره خداست

كه رحمت را بر خود « لازم و مقرّر» كرده است!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

با رحمتی که بر من واجب کرده ای ،

از گناه حتی ، ثواب می برم.

مرام آدم های قرن حالاست ،

سوءاستفاده!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

زیرنویس : عکس از آقای عباس حسینژاد/

روایت 36 : باده ز جام جبروتم دهند ... نقل ز خوان ملكوتم دهند/ جامي ( هفت اورنگ )

همسر عمران گفت : پروردگارا ! براي تو نذر كردم كه آنچه را در شكم خود دارم ( براي خدمت به خانه تو از ولايت و سرپرستي من ) آزاد باشد ، بنابراين از من بپذير كه يقينا تو شنوا و دانايي. پس زماني كه او را زاييد گفت : پروردگارا ! من او را دختر زاييدم و آن پسر ( كه آرزويش را داشتم ) مانند اين دختر نيست.( پس به هنگام نامگذاريش گفت : ) البته من نامش را « مريم » نهادم و او و فرزندانش را از خطرات مهلك و وسوسه هاي بنيان برانداز شيطان رانده شده به پناه تو مي آورم. پس پروردگارش او را به صورت نيكويي پذيرفت و به طرز نيكويي نشو و نما داد و زكريا را كفيل ( رشد و تربيت معنوي ) او قرار داد. هر زمان كه زكريا در محراب ( عبادت ) بر او وارد مي شد ، رزق ويژه اي نزدش مي يافت. ( روزي در كمال شگفتي ) گفت :

يَا مَرْيَمُ ، أَنَّى لَكِ هَـذَا؟

 قَالَتْ : هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ

إنَّ اللّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاء بِغَيْرِ حِسَابٍ

 ﴿37﴾

اى مريم ! اين رزق ويژه براى تو از كجاست ؟ !

 گفت : از سوى خداست.

 يقيناً خدا به هر كس بخواهد ، رزق بى حساب ميدهد..

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بچه ها بي حساب مي بخشند

 مي دوند و مي رسند و مي بخشند و ...

آدم ها

مي دوند و مي دوند و مي دوند و مي دوند و ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ